Xulgado do Social da Coruña (A) sentenza n. 9/2026 (ROJ: STIS 60/2026)
Resumo da sentenza:
Unha traballadora de limpeza interpuxo demanda de tutela de dereitos fundamentais contra a súa empresa e unha compañeira de traballo, alegando sufrir acoso laboral vertical e horizontal como represalia por reclamacións xudiciais previas exercitadas fronte á empresa. Entre os feitos denunciados sinalaba un aumento de carga de traballo tras unha redución de xornada recoñecida xudicialmente, a exclusión de horas extraordinarias, cambios na ampliación de xornada, condutas hostís dunha compañeira, diferenzas de trato en horarios e a falta de activación do protocolo de acoso. A empresa e a compañeira negaron talles feitos e sostiveron que as medidas respondían a necesidades organizativas derivadas da ampliación do servizo esixida polo cliente. O tribunal lembra que, nos procesos de tutela de dereitos fundamentais, o investimento da carga da proba non opera automaticamente pola mera alegación de acoso ou represalia. Corresponde inicialmente ao traballador achegar indicios razoables e obxectivos da vulneración denunciada. No caso analizado, a Sala considera que non concorren tales indicios porque: As acusacións formuladas son xenéricas e carecen de suficiente concreción temporal e circunstancial. Os testemuños achegados non describen episodios concretos de fustrigación nin contan con corroboración obxectiva. Os informes médicos reflicten o relato da traballadora, pero non acreditan feitos específicos de acoso. Os cambios de organización do traballo e distribución de xornadas responden a necesidades empresariais razoables derivadas da ampliación do servizo e mantivéronse dentro do mesmo centro e quenda habitual. O conflito existente reflectía un ambiente laboral deteriorado e discrepancias entre varios traballadores, pero non unha conduta sistemática de persecución dirixida especificamente contra a demandante. A escasa coincidencia temporal e espacial entre a traballadora e a compañeira sinalada como acosadora hai pouco verosímil a existencia dun acoso continuado.
Por iso, o tribunal conclúe que non se acreditaron indicios suficientes de acoso laboral nin de represalia, polo que non procede investir a carga probatoria nin esixir á empresa unha xustificación reforzada das súas decisións. En consecuencia, a demanda é desestimada ao non quedar probada a vulneración de dereitos fundamentais denunciada.
